Blog

Een enorm cadeau (2)

Leon Bal, bestuursvoorzitter PC GVO

Een enorm cadeau (2)

De vorige Blog werd geschreven door Aletta Wilsing, docent PC-GVO. Ze schreef over een les in de Adventsperiode. Via de methode ‘Godly Play’ raken de leerlingen zelf betrokken in het Kerstverhaal als bezoekers van de Kerststal. Een leerling spreekt met bewondering over de wijze, met het kistje met goud. Wat een geschenk! Een enorm cadeau! Verder denkend op dit thema sluit ik het jaar af met dankbaarheid. Om ook een enorm cadeau. Alleen net even anders.

Is het opportuun, om het cadeau waar de GVO-docent over sprak, te vergelijken met het cadeau vanuit de Tweede Kamer? Nee, natuurlijk niet! En toch zie ik wel een mooi verband. We hebben het over het wetsvoorstel tot structurele bekostiging van GVO en HVO, dat op 20 december is aangenomen in de Tweede Kamer. Eindelijk! Na vele jaren lobbyen is het gelukt. De betekenis is meer ruimte voor groei, een zekere basis voor onze docenten, en brede erkenning in de Tweede Kamer voor het werk dat we doen. Bovendien als extra cadeautje dat we vanaf nu ook op samenwerkingsscholen GVO en HVO mogen gaan verzorgen. En dat scholen verplicht worden om (bijvoorbeeld via de schoolgids) constructief mee te werken aan het scheppen van mogelijkheden voor het geven van GVO en HVO. En dat heeft wat mij betreft alles te maken met de juf die in de klas over Kerst vertelt.

 

In onze lessen vertellen we niet over de betekenis van Kerst en Pasen, maar via werkvormen als ‘Godly Play’ en onze intrinsiek gemotiveerde docenten gebeurt er in de GVO lessen veel meer. Leerlingen worden zelf aan het denken, aan het werk gezet, om hun eigen interpretatie bij de Bijbelverhalen te zoeken. Dat is niet zo eenvoudig. Het vraagt van de GVO docent veel expertise in pedagogiek, didactiek en een juiste afstand en nabijheid ten opzichte van de lesinhoud, om de leerlingen enerzijds aan de hand te nemen, om betekenis en duiding te ontdekken, en anderzijds een open ruimte te creëren waarbinnen de leerling zelf op ontdekkingstocht kan gaan.

 

Misschien mag ik onze docenten wel vergelijken met de ‘wijzen uit het Oosten’. Ze komen daar vandaan waar de nieuwe dag begint, waar het Licht opkomt, ze weten van de bronnen van geloof, hoop en liefde, en weten ze als schatten voor de leerlingen te ontsluiten. Ik ben een dankbaar mens, iedere keer als ik weer hoor hoe onze docenten met veel liefde en kennis en kunde, dit mooie leerproces met leerlingen aangaan.

 

Ik ben er dankbaar voor een klein steentje daaraan te hebben kunnen bijdragen, door te werken aan continuïteit voor onze sector. Het is niet veel in vergelijking met het grootste geschenk: God de Vader, die uit Liefde, zijn Zoon gegeven heeft. Maar aangezien ik ook geloof, dat na Kerst en Pasen, het ook Pinksteren is geworden, werk ik vanuit het geloof, dat God ons zijn Geest gegeven heeft, om mens te zijn, naar zijn voorbeeld. Dit enorme cadeau van zijn Geest, wordt iedere dag opnieuw gegeven, waar mensen leven in zijn Geest. Om mens te zijn, met verantwoordelijkheid voor elkaar, tot heil en vrede voor allen.