Bestaat het land van de bijbel dan echt?!

Annette Hendriks - docent PC GVO

Bestaat het land van de bijbel dan echt?!

Terug van een indrukwekkende studiereis vertel ik de leerlingen uit mijn klas wat ik heb beleefd. Dat ik op plaatsen ben geweest waar bijbelse verhalen zich hebben afgespeeld. In Nazareth heb gezien hoe ze leefden in de tijd van Jezus. Op de berg heb gestaan waar Jezus de Bergrede heeft uitgesproken. De Synagoge heb bezocht waar Hij voor het eerst voorlas uit de Thora. Verhalen komen echt tot leven!

 

Op reis in een land vol bijbelverhalen

Het is nu 5 maanden geleden, dat het El Al toestel waarin we zaten, vliegveld Ben Gurion bereikte. Zodra je koers zet naar Ariel in Samaria, bevind je je al snel in een landschap met bijbelse markeringen. Het doet wat met je als je Elon More ziet, de berg waar Abraham het eerste altaar bouwde in het Beloofde Land. En Shilo bezoekt, de plaats waar de tabernakel ooit heeft gestaan. Via Nablus (vroeger Sichem) zochten we onze weg naar Jeruzalem. Een bruisende hoofdstad waar culturen en geloven samenkomen, waar christenen, joden en moslims hun heiligdommen vlak naast elkaar hebben liggen. De prachtige aanblik van Jeruzalem, de klaagmuur, de Hof van Gethsemane, de Via Dolorosa waar Jezus het kruis heeft moeten dragen, Golgotha waar Jezus is gekruisigd, en tenslotte de graftuin. Het maakt indruk, het komt binnen.

Ik vertelde mijn leerlingen over Jeruzalem en de verdeeldheid nu, waar respect voor elkaar zoek is! We hadden een grote poster gekocht, een prachtig kijk- en zoekplaatje. De kinderen herkenden direct de klaagmuur en het Tempelplein.

Bijzondere ontmoetingen

Tijdens deze reis bleef het niet bij oppervlakkige bezichtigingen van mogelijk historische plaatsen. Samen met een orthodoxe rabbijn vierden we Ereve Shabbat op joodse wijze en - een dag later – de afsluiting van diezelfde Sabbat (Hafdala). Ruimschoots was er gelegenheid om over de verhouding tussen christenen, joden en moslims te discussiëren. Tot een oplossing van de knelpunten kom je niet. Wel konden we vaststellen dat de rabbijn meer kennis van de Thora bezat, dan wij ooit zullen krijgen.

We kregen een olielampje om net als Jezus een lichtje voor de wereld te zijn. Samen met mijn groepen 8 heb ik van klei het lampje na gemaakt en de olijfolie meegegeven in een potje. Thuis hebben ze het aangestoken en "Juf het brandde echt!''

 

Dobberen op het water

Uiteraard dobberden ook wij in de Dode Zee, waar het zoutgehalte van 37% bijzonder vreemd aanvoelt. De dag werd afgesloten met een wandeling op de plek waar – volgens overlevering – David de slip van de mantel van koning Saul afsneed. Het bezoek aan het meer van Galilea mag niet onvermeld blijven. Ons lukte het niet om over het water te lopen, maar in een bootje ging het redelijk. Het geheel ademde de geest van het begin van onze jaartelling. Je kunt er van in vervoering raken.

 

Prachtig land, fantastisch ontwikkeld

Wat een mooi land, wat een cultuurhistorische waarde. Wat is er ook veel gebeurd. Infrastructuur, bevloeiing, agrarische ontwikkeling, exploitatie. Een compleet modern land is in een beperkte tijd tot stand gebracht. Inmiddels kan de waterhuishouding volledig via ontzilting uit de Middellandse Zee worden voorzien. Wat is er veel mogelijk en wat zou samenwerking in deze regio veel op kunnen leveren. Bevloeien kan echt ook aan de andere kant van de Jordaan en het toerisme zou voor alle betrokken landen een bron van inkomsten kunnen zijn. Helaas, helaas. Ook hier besteedt de mens zijn energie verkeerd. De één gunt de ander niets en andersom evenmin. Zo heeft Jezus dat niet gewild.

 

Wat is Nederland toch mooi

Onze terugkomst op Schiphol viel precies samen met het einde van Koningsdag. Jongeren hutjemutje in de trein. Eigenlijk pasten we daar niet bij, maar we werden met liefde gedoogd. Alle kleuren en achtergronden in opperbeste feeststemming bij elkaar op een vierkante millimeter. Hoe anders is dan toch de grondtoon in Israël, waar de jeugd in de nederzettingen met een karabijn rondloopt, waar militairen zichtbaar de veiligheid moeten bewaken en waar muren gebouwd moeten worden om bomaanslagen buiten te houden. We mogen trots zijn op onze samenleving waar wij aan mogen meebouwen door les te geven aan onze leerlingen.